Meanderships header

  • vaars in gangboordOrthopedist, schipper, scheepsbouwer en vrijwilliger Evert Stel weet de afstand tussen zeiler en motorschipper op grootse wijze te verkleinen. "Watersporters doen het met zijn allen!" is zijn credo. Zoals velen hem als bootjes gek betitelen, zijn z'n nautische verhalen een ode aan het leven op het water en meer. Het gaat veelal gepaard met een onbaatzuchtige levensinstelling en liefde voor de medemens, gelardeerd met zijn - vaak- zo typische humor.
  • pikhaaktaferelenHet is 230 pagina's lang 'biechtstoel', zoals het column in de Waterkampioen. Toch zit er een goed verhaal in en het is met recht een nautische biografie.
  • heinoWat een bijzonder boek heb je geschreven. Vaak met een glimlach zitten lezen, maar wat me vooral opviel dat je zo'n doorzetter bent. Enorm. Hartstikke goed.
  • bezemschipIk heb een aantal avonden niets aan mijn man gehad. Hij heeft de hele tijd liggen schuddebuiken op de bank tijdens het lezen.
  • belgen en sluizenHeel herkenbaar maar humoristisch neergezet. Het is een boek wat pakkend is en wat je niet weglegt. Ik had de neiging het in één keer uit te lezen.
  • technospasmenIk heb van mijn vrouw het boek "Bootjesgroei"gekregen en - ondanks de drukte van Oerol - het in een adem uitgelezen! Wanneer komt de film uit? De nieuwe "Kluun"is geboren.
  • spionJe hebt wel een heel bijzonder boek geschreven. Mijn zoon heeft me tijdens het lezen regelmatig zien schaterlachen. Dit wekte zijn nieuwsgierigheid. Hij is 18 jaar en heeft nog nooit een boek gelezen. Dit is zijn eerste boek en hij verslindt het!
    "Als alle boeken zou waren, dan zou ik meer lezen mam".
  • verrassende oefeningIk wil even kwijt dat ik bij lezing in een prettige flow zat en heb genoten van uw boek en schrijfstijl met de heerlijke humor en zelfspot.
    Ik verheug me nu al op herlezen deze zomer op het achterdek van onze nieuwe motorboot (Greenline 33 hybrid) op Loosdrecht of wellicht ergens op het wad.
  • zeevissenOp 1 juni startten we voor 2,5 maand met onze Scandinavië-reis.  Tijdens onze heenreis heb ik zelfs met een dikke 7Bft nog smakelijk om je boek gelachen Evert. Helaas herken ik vele zaken. Ron is er nog niet toe gekomen om het te lezen (de schipper had het héél druk) maar ik wil nu alvast zeggen dat ik het zeer geslaagd vind. Ik heb het ook al diverse mensen aangeraden.
  • de plaat opMaar dit is toch sterk, dat op het moment dat jullie mij deze mail sturen, zit ik me net te verkneuteren, met een glas wijn en knapperend haardvuurtje, met je boek Bootjesgroei.
    Gefeliciteerd kerel met dit resultaat. Dat je redelijk kan kletsen wisten we al, maar het pakkend schrijven is wat anders. Ik moet je echter zeggen dat het je is gelukt. Ga door en schrijf meer!! Piet Wierenga, directeur No Limit Ships B.V.
  • bacchusEen vlucht A'dam-Riga en een terras in Riga waren voldoende om het boek in 2 maal één adem uit te lezen. Man, wat heb ik ervan genoten.
    Bijzonder leuk geschreven en een mooie cadeau tip voor mijn vele water vrienden.
  • berepoatAls niet lezer, ben ik gisteravond begonnen in je boek en kon niet meer stoppen. Om 03.00 uur werden de ogen wel heel zwaar, was de fles wijn leeg en was ik waar ik wezen wilde, na de Nolimit episodes. Vandaag op het strand heb ik je boek uitgelezen.
    Evert mijn complimenten een geweldig boek. Kan niet wachten tot de volgende...
  • kattententoonstellinHet boek geeft weer wat hij allemaal voor elkaar krijgt, maar ook wat er – door allerlei oorzaken -  mis gaat. Met name dat laatste maakt het tot een fascinerend verhaal.
    Hans Papenburg- Motorboot.

Controle...

Stayer 3Onze vrienden hebben geheel in eigen beheer hun prachtige zeilschip afgebouwd. Het is een prachtig Gerard Dijkstra ontwerp, maar géén Bestevaer. Ze is namelijk niet bij K&M gebouwd maar bij Aluboot in Hindeloopen. Ze hebben er inmiddels al een paar jaren plezier van en ze maken mooie reizen, dit jaar was de bestemming 'een retourtje Azoren'...
Het zijn twee ervaren zeezeilers die hun mannetje (en vrouwtje) staan, ook tijdens zwaar weer. Ze hebben hun zaakjes dan ook altijd goed voor elkaar en zijn op veel dingen voorbereid. Als ze de reis langs de Engelse, Franse en Portugese kust maken, komen ze uiteraard af en toe in aanraking met de autoriteiten die de papieren even willen inzien en het wordt haast een routineformaliteit. Op de terugreis vanaf de Azoren schijnen ze ineens verdacht te worden... Niet vreemd als je uit de statistieken kunt halen dat acht van de tien schepen die terugkeren van de Azoren 'verdachte waar' aan boord schijnen te hebben...

Onze vrienden zijn bijna in Nederland en proberen krampachtig hoogte te houden omdat de wind in de verkeerde hoek zit, als ze voor de Maasmonding langs varen richting IJmuiden.
In de verte doemt het douanevaartuig de 'Zeearend' op en praait het koppel via de marifoon. Na enkele vragen willen ze aan boord komen want het schip komt van de Azoren, en dan ben je per definitie verdacht. Even later ontstaat er actie aan dek van het dreigende vaartuig en er wordt in de onrustige zee een grote zwarte rubberboot van het dek gehesen. Er springen een aantal zwaar bewapende mannen in, die de reis over het knobbelige kustwater naar 'hun prooi' ondernemen.
Onze vrienden worden wederom opgeroepen met de boodschap dat ze moeten afvallen omdat de mannen zo niet aan boord kunnen komen.
"Ben je nou helemaal betoeterd. Ik ben urenlang hoogte aan het winnen, en dan komen jullie me vertellen dat ik dat moet opgeven? Bekijk het maar! Ik heb de preekstoel achter los, zodat jullie gemakkelijk vanaf het achterschip aan boord kunnen stappen!" antwoord onze zeeman.
Er wordt enige tijd gesteggeld want de douaneschipper wil pertinent onverantwoord langszij komen op dit wilde water. Uiteindelijk wordt er een compromis gevonden door de zeilen te strijken en op de motor te gaan varen, opdat 'de zwarte bende' dan met de rubberboot veiliger aan lijzijde langszij kan komen om de mannen over te zetten. Grote verbazing bij het echtpaar als de klungelschipper de lompe rubberboot toch aan loefzijde tegen het zeiljacht aanramt... Het werd een aaneenschakeling van gestuntel en één van de mannen klettert zelfs lomp over het railingwerk op het voordek, terwijl de schipperse het 'railing' poortje midscheeps voor hen had opengemaakt. Beduusd krabbelt hij na de ongemakkelijke landing overeind en slingert onbeholpen over het hakkende zeilschip, dat nu op de motor een heel stuk oncomfortabeler vaart...
Eenmaal aan boord, blijkt uit de vragenstelling al snel dat onze vrienden zeer verdacht zijn en ze willen het hele schip doorzoeken in deze hobbelige kustwateren.
"Ga je gang en veel succes!" lacht de schipper die weet dat hij niets te verbergen heeft.
Alles wordt minutieus doorzocht en zelfs de tas met vuile was- en ondergoed wordt zonder gêne binnenstebuiten gekeerd! Ze willen onder de vloeren kijken en ieder luik moet open.
Dan valt de man zijn blik op het mangat van de watertank. Daaraan is te zien dat die recent open is geweest. De schipper legt beheerst en in alle rust uit, dat de tankmeter dienst weigerde en dat hij die onlangs heeft gerepareerd.
"Mooi verhaal, maar ik wil in die tank kijken!" dreigt de diender.
Er ontstaat een felle discussie, waarin de schipper aangeeft dat hij op generlei wijze voornemens is om op volle zee de nokvolle watertank te ontdoen van het mangatdeksel.
"Man... je kunt toch op je klompen wel aanvoelen dat ik dan het hele schip, dat nu kurkdroog is, vol water heb staan!!"briest onze - inmiddels knap geïrriteerde - schipper.
"Ik ben best bereid dat deksel er voor je af te schroeven, maar niet nu, en niet hier!" roept hij.
De diender kijkt hem aan en vraagt of de schipper al gepensioneerd is en of hij schulden of een hypotheek heeft... Met stomheid geslagen antwoord hij:" Nou moe! Zie ik er zo oud uit? Nee man... ik heb geen schulden, ben vroeger gestopt met werken, heb mijn huis vrij en heb gelukkig door hard werken een paar centjes op de bank staan...! Check me maar, dat kunnen jullie zo, want je hebt mijn sofinummer al genoteerd!"
Even later vertrekt het gezelschap en laat het echtpaar met rust. De zeilen kunnen weer omhoog, maar ze zijn inmiddels toch een paar uren achter op hun schema geraakt...

Als ze het vermakelijke gebeuren onder het genot van een goed glas wijn bij ons aan boord vertellen, voegt de schipper er aan toe:
"En dan te weten Evert, dat jullie vrienden dezelfde reis aan het maken zijn, want we kwamen ze in Engeland tegen. Ze vertelden ons dat ze speciaal brood bakken aan boord. Toen ik vroeg hoe ze het meel goed en droog hielden, vertelden ze dat ze ettelijke kilo's bakmeel vacuüm verpakt hebben en dat in aluminiumfolie rollen hebben opgeborgen onder de vloer.... !"

Het duurde tot laat die avond voordat onze tranen van het lachen op waren....
Evert.

E-mailadres